Gisteravond met vrienden gaan eten bij Ten Weyngaert in Schoten. Geen website, geen enkele site waar ik wat info kon vinden over dit restaurant. Ik weet dat het al jaren - minimum 30 jaar - bestaat. Het was vroeger eigendom van de warenhuisketen GB. We wisten absoluut niet wat we konden verwachten. Onze vrienden hadden er al eerder gegeten maar de laatste keer was ook alweer een paar jaar geleden.

Het is een oude hoeve met rieten dak, binnen kan je echt tot in de nok van het dak kijken, wel kneuterig gezellig met het open haardvuur maar allemaal wel heel ouderwets, en helaas was het er ook koud.

We kregen een ruime ronde tafel toegewezen. Er lag een lang rood tafelkleed over, daarover een kleiner wit en korenbloemblauwe stoffen servetten. Ik vond het een vreemde kleurencombinatie. Er stond al een schaaltje olijven op tafel toen we binnenkwamen. Tijdens ons aperitief werd er een mandje afbakbroodjes op tafel gezet met een schaaltje boter. Ik hou niet zo van afbakbroodjes.

Ze werken hier met verschillende menuformules. Van maandag t/m zondag kan je hier kiezen voor het viergangen maandmenu à 37,50 euro. Je kiest dan je voorgerecht en hoofdgerecht van de kaart. Verder krijg je als tussengerecht de dagsoep en als dessert kan je kiezen tussen kaas, dame blanche en sabayon die, zoals het in zo'n ouderwetse gelegenheid past, in de zaal bereid wordt. Verder was er ook een all-in vismenu à 42,50 euro waarbij je kon kiezen tussen een zestal voorgerechten en een zestal hoofdgerechten. Met all-in bedoelen ze dat er een halve fles Chablis in de prijs inbegrepen is. In de week van maandag t/m vrijdag is er dan nog een weekmenu à 27,90 euro.
Uiteraard kan je ook van de kaart eten. Het is hier een zeer klassieke kaart, zoals je ze eigenlijk tegenwoordig nog maar zelden vindt.

Wij besloten eensgezind tot het maandmenu met als voorgerechten 1x kalfszwezeriken, 1x gerookte zalm, 1x rundscarpaccio en 1x salade met zwarte woudham. De voorgerechten werden allemaal goed gesmaakt.

Als tussengerecht was er een kommetje tomatensoep. Deze soep kwam volgens mij regelrecht uit een blik. Vers was ze in ieder geval niet!

Als hoofdgerecht waren er lamskoteletjes met aardappelgratin en warme groenten, filet pur met peperroomsaus en frietjes en kabeljauwfilet dugléré met grijze garnaaltjes en pommes duchesse. Alles gewoon, niets bijzonders.

Als dessert kozen twee van ons voor de dame blanche en twee voor de sabayon. De sabayon werd lekker bevonden en aan een ijsje kan je nu eenmaal niet veel misdoen.

Op de wijnkaart troffen we heel veel wijnen aan schappelijke prijzen. Dat was een prettige meevaller.

Toen we onze koffie en pousse cafés bestelden werden er hier en daar al wat lichten gedoofd. Een subtiele wenk dat het bijna tijd was het pand te verlaten. Het was nochtans nog niet zo laat.
Ik denk niet dat we hier nog terugkomen.